Oamaru, Moeraki, Dunedin, Otago

Après la nuit sur les bords de la rivière Ahuriri, on continue notre périple vers l’est. On s’arrête sur la route pour admirer une curiosité géologique mondialement connu: Elephants Rocks. On a du mal à voir les éléphants dans les rochers, d’après le fermier qui passait justement par là, les formes qu’on voit dépendent des boissons consommées la veille. Ensuite, on fait une visite bien sympathique d’Oamaru, la ville où le temps semble s’être arrêté (les habitants passionnés d’histoire portent des costumes victoriens) et où on a trouvé une quiche lorraine (variante de nom dans la même boulangerie: “loriane”).

On ne pouvait pas ne pas voir les célèbres cailloux ronds: Moeraki Boulders. L’occasion pour Max de s’essayer au haka. On passe la soirée à Moeraki et on va observer les manchots à oeil jaune et les otaries.

Le lendemain, la route nous mène à Dunedin que l’on trouve étonnement animée. On notera surtout la gare, les rues pentues, l’église presbytérienne et des bâtiments dépassant 1 étage On ne s’attarde pas trop dans la ville car la péninsule d’Otago avec ses magnifiques paysages et sa faune exceptionnelle nous attend. On y passe d’ailleurs la nuit, cette fois-ci sans se faire klaxonner, merci!

-------------------------------------------------------------------------------------------

Po nocy nad brzegiem rzeki Ahuriri ruszamy w dalszą drogę, która prowadzi przez światowej sławy osobliwość geologiczną – Elephant Rocks. Mamy trudności z dostrzeżeniem w skałach słoni, według farmera, który akurat tędy przechodził to jakie widzimy kształty zależy w dużej mierze od tego, co piliśmy dzień wcześniej. Następnie odwiedzamy osobliwe Oamaru, gdzie czas jakby się zatrzymał (mieszkańcy pasjonujący się historią noszą kostiumy z epoki wiktoriańskiej) i gdzie znaleźliśmy specjał lotaryński quiche lorraine (która się również w tej samej pierkarni nazywa “loriane”, do wyboru).

Nie mogliśmy też oczywiście przegapić słynnych okrągłych kamieni: Moeraki Boulders. Max skorzystał z okazji żeby poćwiczyć haka. Wieczór spędzimy w Moeraki na obserwacji pingwinów żółtookich i fok.
Następnego dnia jedziemy do Dunedin, które jest zaskakująco ożywione. Szczególnie zwróciły naszą uwagę: dworzec, strome ulice, kościół prezbiteriański i ponad jednopiętrowe budynki Długo jednak w Dunedin nie zabawimy, bo już na nas czeka półwysep Otago ze swoimi wspaniałymi widokami i wyjątkową fauną. Zresztą spędzimy tam noc, tym razem bez klaksonów, dziękujemy!