Slovénie / Słowenia 6

6ème jour – Au revoir Bohinj

Il est déjà le temps pour nous de quitter la magnifique région de Bohinj. Pour cette dernière journée on a choisi une petite balade à partir de Stara Fuzina, le long du Korita Mostnice jusqu'à une petite cascade sympa. La balade nous a surpris car on ne s'attendait pas à voir encore des gorges spectaculaires. On a traversé aussi de belles prairies mais les photos sont rares car prises sous l'assaut des taons voraces qui attaquaient sans pitié!

Après on a dégusté un déjeuner très couleur locale : dans une gargote à deux tables, sans carte, juste la proprio qui nous demandait: alors, ils veulent manger quoi, hein? Soupe de champignons des bois et quelque chose qui s'appelait steak mais qui était en réalité une côte de porc battue et panée, avec des frites évidemment. En tout cas, ça a eu le mérite de bien nous remplir l'estomac.

Et ensuite, il était déjà temps de reprendre la route vers de nouvelles aventures. D'ailleurs, la route en elle même c'était une aventure car parfois elle était tellement petite que l'on n'a pas trouvée:) Mais on est finalement arrivé à bon port : Dekani, près de Koper.

Dzień 6 ­ do widzenia Bohinj

Nadszedł czas na pożegnanie z przepięknym regionem Bohinj. Na ostatni dzień zaplanowaliśmy wycieczkę ze Starej Fużiny, wzdłuż Korita Mostnice do małego wodospadu. Trasa była miłym zaskoczeniem, bo nie spodziewaliśmy się zobaczyć znów widowiskowych wąwozów. Trasa prowadził też przez malownicze łąki, ale mamy niewiele zdjęć, bo atakowały nas żarłoczne i bezlitosne muchy końskie!

Następnie zjedliśmy lokalny obiad, w niedużej knajpce, gdzie były tylko dwa stoliki, nie było wcale karty dań tylko właścicielka, która pytała: no i co zjedzą? Więc zjedli zupę grzybową (z prawdziwych leśnych grzybów), a do tego coś, co się nazywało stek, a co się okazało swojskim schabowym, oczywiście z frytkami. W każdym razie było to sycące.

A potem już ruszyliśmy w drogę ku nowym przygodom. Zresztą sama droga, to była niezła przygoda, bo czasem była tak mała, że aż nie udało nam się jej znaleźć:)

Ale w końcu dojechaliśmy: do Dekani, niedaleko Koper.